Uziemienie erbetki

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zmniejszeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na efekt przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie wprowadza się go w obrębie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne że stanowić różną formę. Najcięższe oraz nieco skomplikowane modele odkładają się z zacisku uziemiającego również z przewodu. Bardziej rozwinięte i rozbudowane technologicznie są wyposazone w tryb ochronie stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy kiedy uziemienie pozostało w wyraźny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są łączone w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W końca napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania potrafi stanowić też mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub dzielenie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W produkcie naturalnego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym problemem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie wyczuwalny w stron iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może powodować zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co oznacza eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.